การไกล่เกลี่ยเป็นทางเลือกในการหาข้อยุติโดยให้คู่กรณีมีส่วนกำหนดเงื่อนไขด้วยตนเอง อาจช่วยลดเวลา ค่าใช้จ่าย และผลกระทบต่อความสัมพันธ์ แต่ควรเตรียมข้อเท็จจริงและขอบเขตที่ยอมรับได้ก่อนเข้ากระบวนการ
ประเมินว่าข้อพิพาทเหมาะกับการไกล่เกลี่ยหรือไม่
ข้อพิพาทเรื่องหนี้ สัญญา ทรัพย์สิน หรือความสัมพันธ์ทางธุรกิจหลายประเภทอาจเจรจาได้ อย่างไรก็ตามควรพิจารณาความเร่งด่วน อายุความ ความจำเป็นในการคุ้มครองชั่วคราว และความพร้อมของคู่กรณีร่วมด้วย
เตรียมข้อมูลและทางเลือกในการเจรจา
จัดลำดับเหตุการณ์ สัญญา หนังสือโต้ตอบ หลักฐานการชำระ และการคำนวณความเสียหายให้เข้าใจง่าย พร้อมกำหนดผลลัพธ์ที่ต้องการ ข้อเสนอที่ยืดหยุ่นได้ และเงื่อนไขที่ไม่สามารถยอมรับได้
- ข้อเท็จจริงที่ทั้งสองฝ่ายยอมรับร่วมกัน
- ประเด็นที่ยังโต้แย้งและหลักฐานสนับสนุน
- ข้อเสนอเรื่องจำนวนเงิน ระยะเวลา และหลักประกัน
- ผลที่จะเกิดขึ้นหากยังตกลงกันไม่ได้
กระบวนการระหว่างการไกล่เกลี่ย
ผู้ไกล่เกลี่ยมีหน้าที่ช่วยให้คู่กรณีสื่อสารและสำรวจทางเลือก โดยไม่ได้เป็นผู้ตัดสินคดี คู่กรณีควรตรวจอำนาจของผู้เข้าร่วมเจรจาและขอเวลาพิจารณาเมื่อเงื่อนไขมีผลสำคัญ
ทำข้อตกลงให้ชัดและนำไปปฏิบัติได้
เมื่อบรรลุข้อตกลงควรระบุหน้าที่ จำนวนเงิน กำหนดเวลา วิธีชำระ ผลเมื่อผิดนัด และการยุติข้อเรียกร้องอย่างชัดเจน รวมถึงตรวจรูปแบบและผลทางกฎหมายของข้อตกลงก่อนลงนาม
หมายเหตุควรตรวจอายุความ สิทธิเรียกร้อง และผลผูกพันของข้อตกลงตามข้อเท็จจริงของคดีแต่ละเรื่องก่อนตัดสินใจ